Badira urteko une batzuk bizitzak beste modu batera gelditzera gonbidatzen gaituela diruditenak. Ez da egutegiak edo tradizio kultural batek markatutako kanpoko etenaldi bat bakarrik, barrutik ukitzen gaituen geldialdi sakonago eta ia hautemanezin bat baizik. Aste Santuak, pertsona askorentzat, badu atari baten izaera hori. Historia erlijiosotik, jasotako errituetatik edo bakoitzak tradizio honekin harremantzeko duen modutik harago, badirudi egun hauetan zerbaitek barne-espazio bat irekitzen duela.
Ohiko erritmoa apur bat motelduko balitz bezala da, eta moteltze horretan eguneroko bizitzaren abiaduraren azpian estalita geratzen diren galderak, emozioak edo barne-mugimenduak hautemateko aukera izango bagenu bezala.
Beharbada horregatik uler dezakegu Aste Santua ez soilik iraganeko gertakari baten oroitzapen gisa, baita gizakiaren esperientzian bizirik jarraitzen duen prozesu baten mapa sinboliko gisa ere. Kontakizun espiritual handiek ez digute gertakariez bakarrik hitz egiten; barne-mugimenduez, eraldaketa-krisiez eta gure baitako heriotza eta berpizkunde-prozesuez ere hitz egiten digute.
Egun hauek bizitzako hainbat unetan hainbestetan zeharkatzen dugun igarobide hori ekartzen didate gogora: gure baitako zerbait agortzen, forma galtzen edo egia izateari uzten hasten denean, baina haren lekuan zer ari den jaiotzen oraindik guztiz ez dakigunean.
Badira une batzuk argi sentitzen duguna ezin dugula modu berean bizitzen jarraitu. Ziurtasunak pitzatzen hasten dira, patroiek zentzurik gabe errepikatzen jarraitzen dute eta gure baitako zerbaitek beste modu batera bizitzeko eskatzen digu. Baina mugimendu hori onartzea ez da beti erraza, eraldaketa sakoneko prozesu orok gure erresistentzien, atxikimenduen eta jada balio ez digun arren luzaroan identitate- edo segurtasun-sentsazioa eman digun hori askatzeko beldurraren aurrean jartzen baikaitu.
Horregatik, igarobide hori ez dugu berehalako zabalkunde gisa bizi izaten. Askotan galera gisa bizi dugu, nahasmen-, neke- edo hutsune-garai gisa, zerbait erortzen ari delako eta oraindik ez dakigulako zerk hartuko duen haren lekua. Eta, hala ere, benetako eraldaketa hor hasten da.
Badira presatik edo kontroletik konpondu ezin diren prozesuak. Ziurgabetasuna eta ez jakitea zeharkatu behar dituzte; nolabaiteko iluntasun emankor bat, non berriak oraindik formarik ez duen, baina dagoeneko ernatzen ari den. Bizitzak ez gaitu gauzak gehituz bakarrik eraldatzen; kenduz ere eraldatzen gaitu. Ez soilik zabalduz, baita hustuz ere. Eta hustutze hori, deserosoa izan arren, beharrezkoa den espazioa da egiazkoagoa den zerbait azaleratu ahal izateko.
Hor lotzen da garai hau udaberriarekin modu sakonean. Udaberria ez baita azaletik edo bat-batean agertzen. Kimuaren aurretik negua egon da. Lorearen aurretik, lurpean egondako hazia. Zabalkundearen aurretik, barneratzea, isiltasuna eta itxaronaldia. Natura ez da presaka ibiltzen, ez du bere burua behartzen eta ez da bere erritmoei aurrea hartzen saiatzen. Adimen sakonago bati erantzuten dio.
Udaberriak gogorarazten digu berriro jaiotzen dena ez dela ahaleginetik sortzen, heltze-prozesutik baizik; azaleratzen dena azaleratzen dela horretarako behar zituen denbora eta baldintzak izan dituelako. Eta, askotan, garrantzitsuena begien bistatik kanpo gertatzen ari dela, ikusten ez dugun plano batean.
Urteko une honetan, lurra ireki eta bizitza berriro ernetzen hasten denean, guk ere senti dezakegu barrura begiratzeko deia: zer ari da gure baitan jaiotzeko prestatzen? Eta zer behar du arreta, zaintza edo eraldaketa jaiotza hori posible izan dadin?
Une horretan agertzen da indarrez Sendatzailearen arketipoa.
Sendatzailea ez da kanpotik besteak «sendatzen» dituen norbait. Bere buruari benetan entzuten hasi dena da, bere bizitzan bihotza eta zentzua duen horri arreta eskaintzen diona eta, hortik abiatuta, bizitzarekin harreman sakonagoa berrezartzeko barne-koherentziarako bide bati ekiten diona.
Sendatzea lotura gogoratzea da, esentzialera itzultzea, itxi dena irekitzea eta gogortu dena biguntzea. Min egiten duenari urrundu gabe begiratzeko gai izatea da, norberaren itzala integratzea eta norberaren esperientzian presente egoteko gaitasuna berreskuratzea.
Horregatik, bihotza gidari bihurtzen da.
Orekan dagoenean argia, irekia eta indartsua den bihotza. Baina beldurragatik itxi, argitasunik ez dagoenean nahasi edo gure egia bizitzera ausartzen ez garenean ahuldu daitekeen bihotza ere bada. Bihotzari entzutea ez da zerbait abstraktua; zintzotasuna, denbora eta presentzia eskatzen dituen praktika zehatza da.
Bide honetan, funtsezko beste ikaskuntza bat ere agertzen da: ezin ditugu kanpoko sendatze-prozesuak sostengatu geure barne-prozesuarekin konprometituta ez bagaude.
Sendatzaileak bere erdigunea galtzen du bere burua zaintzatik kanpo uzten duenean, neurririk gabe ematen duenean eta nekearen gainetik sostengatzen duenean. Hor agertzen da haren itzala: gehiegi ematea, norberari gehiegi eskatzea eta mugak jartzeko zailtasuna.
Horregatik, sendatzeak geure buruari entzuten ikastea ere esan nahi du, norberaren erritmoak errespetatzea eta geure burua prozesuaren parte gisa aitortzea. Benetako Sendatzailea ez da bere burua sakrifikatzen duena, baizik eta bere burua zaintzea ere bizitza zaintzeko modu sakona dela ulertzen duena.
Beharbada horregatik du hainbesteko zentzua urteko une honetan Amalurran Sendatzailearen arketipoari eskainitako udaberriko erretiroa egiteak. Berez gelditzera, berrikustera eta eraldatzera gonbidatzen gaituen garai batean, gure baitan bizi denari entzuteko espazio kontziente bat irekitzea aukera guztiz koherentea bihurtzen da.
Gelditzeko aukera bat da; min egiten duenari eta, aldi berean, erne nahi duenari arreta eskaintzeko. Naturak sostengatuta eta prozesua lagundu, entzun eta partekatzen duen pertsona-zirkulu baten barruan egiteko aukera.
Batzuetan, sendatzeak ez du azalpen gehiago behar, espazioa, denbora eta egia baizik.
Hori da une honetan egiten dudan gonbidapena: sakonean entzutea, prozesuan konfiantza izatea eta udaberria kanpoan ez ezik gure barruan ere gertatzen uztea.
Une honek zure baitan zerbait ukitzen badu eta tailerrera hurbildu nahi baduzu, informazio guztia Irene Goikolearen webgunean aurkituko duzu: https://www.irenegoikolea.es/retiro-de-primavera/
Elkar ikusiko dugulakoan.